Requiem by Wolfgang Amadeus Mozart (Vienna, Austria — 1791)

Hem deha hem de hastalık tarafından tüketilen bir adam olan Wolfgang Amadeus Mozart, Re minör Requiem'inin, K. altı yüz yirmi altı, kısmen tamamlanmış notaları önünde duruyor. Yıl bin yedi yüz doksan bir, Viyana. Gizemli koşullar altında sipariş edilen eser, onun son eseri olacaktı. Eksik hali, bugün on milyonlarca dolar değerinde olan ve kısa kesilmiş bir hayatın kanıtı olan gizemine katkıda bulunuyor. "Sonun yaklaştığını hissediyorum," diye fısıldar Mozart, yüzü solgun. "Bu Requiem... bitmeli. Bu ruhumun vedası." Sanat Gerçeği: Requiem, kökenleri ve Mozart'ın erken ölümü hakkında sonsuz spekülasyonları körükleyerek gizemini koruyor.

Gri paltolu bir yabancı Mozart'ın kapısına gelir ve isimsiz bir Requiem Ayini siparişi teslim eder. Ücret hatırı sayılır derecededir, mali sıkıntı içindeki besteci için karşı konulmaz bir cazibe. Bu olay Mozart'ın kaderini değiştirecektir. Bu neon fütüristik Viyana, yabancıyı daha da rahatsız edici gösterir. "Bu maskeli adam kim? Burada neler oluyor?" diye şaşkınlıkla haykırır Mozart. "Böylesine cömert bir teklifi reddedemem ama yine de... neden?" Sanat Gerçeği: Kont Franz von Walsegg, Requiem'i kendi eseri gibi göstermek amacıyla isimsiz olarak sipariş etmiştir.

Mozart, Requiem'i için ilham arayarak Handel'in Messiah'ının ve Bach'ın Si minör Missa'sının partisyonlarını inceler. Onların kontrpuanı ustaca kullanmalarına ve derin ruhani duyguları uyandırma yeteneklerine hayran kalır. Kimlerin önce geldiğini bilmek ağır bir yüktür. "Bach, Handel... devler!" diye hayranlık ve hayal kırıklığı karışımı bir sesle haykırır Mozart. "Bu kadar yüksek bir seviyeye nasıl ulaşmayı umabilirim ki? Adanmışlıkları müziklerinde açıkça görülüyor." Sanat Gerçeği: Mozart, kendisinden önceki bestecilerin eserlerinden ilham almıştır, ancak Requiem'i nihayetinde basit bir taklitten öteye geçmiştir.

Mozart'ın sağlığı kötüleştikçe, eşi Constanze ona yorulmadan bakar. Ona çay getirir, kitap okur ve acısını dindirmek için elinden geleni yapar. Onun bağlılığı bir teselli ve güç kaynağıdır. Constanze, Mozart'ı işini bitirmesi için motive eder. "Dinlen, Wolfgang, dinlen," diye fısıldar Constanze yumuşakça, sesi endişeyle dolu. "Sağlığın her besteden daha önemli. Lütfen, benim için." Sanat Bilgisi: Constanze Mozart, kocasının ölümünden sonra onun mirasını koruma ve tanıtma konusunda çok önemli bir rol oynamıştır.

Mozart'ın öğrencisi Franz Xaver Süssmayr onu ziyaret eder ve Requiem için yardım teklif eder. Mozart fikirlerini dikte eder ve ölümünden sonra orkestrasyonu tamamlama görevini Süssmayr'a emanet eder. Bu öğrencinin rolü tarih için hayati öneme sahiptir. "Süssmayr, bana söz vermelisin," diye yalvarır Mozart, sesi zayıflamıştır. "Requiem'i benim tasavvur ettiğim gibi bitirmelisin. Yemin eder misin?" Sanat Gerçeği: Franz Xaver Süssmayr'ın Requiem'i tamamlaması, akademisyenlerin katkısının boyutunu sorgulamasıyla birlikte çok tartışılan bir konu olmuştur.

Mozart, Kıyamet Günü'nün canlı bir tasviri olan dehşet verici 'Dies Irae' sekansını besteler. Müzik yoğun ve dramatiktir, Mozart'ın ölüm ve ölümlülük hakkındaki kendi endişelerini yansıtır. Mozart bu şarkıdan derinden sarsılır. "O dehşet... o yargı!" diye haykırır Mozart göğsünü tutarak. "Kıyamet borazanlarını duyuyorum! Bu Requiem beni rahat bırakmıyor!" Sanat Gerçeği: 'Dies Irae', Requiem'in en güçlü ve dramatik bölümlerinden biridir ve Mozart'ın orkestrasyon ve dramatik etki ustalığını sergiler.

Sağlığı kötüleşirken Mozart, keder ve tevekkülle dolu dokunaklı bir ağıt olan "Lacrimosa"yı yazmaya başlar. Zamanının yaklaştığını bilmekte ve kalan tüm gücünü bu dokunaklı vedaya dökmektedir. Sağlığı hızla bozulmaktadır. "Ne büyük bir hüzün... ne derin bir keder," diye mırıldanır Mozart, gözlerinden yaşlar akarken. "Bu benim kuğu şarkım, dünyaya son sunumum. Süssmayr, Requiem'imi tamamla!" Sanat Bilgisi: "Lacrimosa", birçok kişi tarafından Requiem'in duygusal kalbi olarak kabul edilir; Mozart'ın derin insan duygularını müzik aracılığıyla ifade etme yeteneğinin bir kanıtıdır.

Beş Aralık bin yedi yüz doksan bir'de Wolfgang Amadeus Mozart, Requiem'i bitiremeden ölür. Constanze'nin kalbi kırılmıştır ama kocasının son başyapıtının tamamlanmasını ve dünyaya sunulmasını sağlamaya kararlıdır. "O gitti... sevgili Wolfgang'ım gitti!" diye hıçkırır Constanze, bitmemiş notayı göğsüne bastırarak. "Ama müziği sonsuza dek yaşayacak!" Sanat Gerçeği: Mozart'ın otuz beş yaşında ölümü, müzik tarihinin en büyük trajedilerinden biri olmaya devam etmekte ve dünyanın onun başka hangi başyapıtlarını yaratmış olabileceğini merak etmesine neden olmaktadır.

Franz Xaver Süssmayr, Mozart'ın eskizleri ve talimatları rehberliğinde Requiem'i tamamlar. Eser ilk kez icra edilerek Mozart'ın son dileği yerine getirilir. Dünya, ortaya çıkan son ürüne hayran kalır. "Mozart için!" der Süssmayr. "Onun eserini bitireceğim. Mirası için, gelecek için, bu yapılmalı. Bir öğrenci olarak ona bunu borçluyum." Sanat Bilgisi: Süssmayr'ın Requiem'i tamamlaması, Mozart'ın son başyapıtının dünya tarafından duyulmasını sağlamıştır, ancak Süssmayr'ın katkısının boyutu hala bir tartışma konusu olmaya devam etmektedir.

Yüzyıllar sonra, Mozart'ın Requiem'i dünya çapındaki dinleyicilerle yankılanmaya devam ediyor; derin güzelliği ve duygusal gücü zamanla azalmadı. Müzik bugün de yazıldığı günkü kadar güçlü. Mozart'ın Requiem'i sanatın gücünü gösteriyor. Nelson Mandela'nın dediği gibi, "Eğitim, dünyayı değiştirmek için kullanabileceğiniz en güçlü silahtır." Mozart bu eserle dünyayı değiştiriyor. Modern bir orkestra şefi: "Mozart'ın müziği ruha hitap ediyor, onun dehasının ve insanlığının bir kanıtı." Sanat Gerçeği: Mozart'ın Requiem'i, zamanı aşma ve insan kalbinin en derin duygularıyla bağlantı kurma gücünün bir kanıtı olarak zamansız bir başyapıt olarak varlığını sürdürüyor.