The Clockwork Labyrinth of Dreams

Pırıl pırıl parlayan bulutların çok yukarısında, şehirlerin hafif esintilerle süzüldüğü yerde, Moana yaşarmış. Onun evi olan Gearhaven, her şeye güç veren karmaşık saat mekanizmalarıyla ünlüymüş. "İnanılmaz değil mi, Leandro?" diye sormuş Moana, şehrin merkezindeki saat kulesinin dönen dişlilerine bakarak. Leandro başını sallamış, gözleri hayretle açılmış, "Hatta bulut şehirlerdeki herkese rüya gönderen makine olan Rüya Dokuyucusu'nu bile kontrol ettiğini söylüyorlar!"

Bir gün, Moana'nın bileğine takılı iletişim cihazından tuhaf bir mesaj geldi: "Acil! Rüya Dokuyucu arızalı. Derhal Labirent'e rapor verin." Moana'nın kalbi yerinden fırlayacak gibi oldu; Saat Mekanizmalı Labirent tehlikeli bir yerdi! "Gitmeliyiz, Leandro!" diye bağırdı, onun elini tutarak. Cebinde her zaman taşıdığı, dedesinden kalma küçük, özenle oyulmuş ahşap bir dişliyi gösterdi: "Dedem bunun, kaybolduğunda yolunu bulmak için bir tür anahtar olduğunu söylerdi."

Labirent'in girişine doğru koştular; burası saat mekanizması dişlileri ve değişen koridorlardan oluşan girdap gibi bir yerdi. Kısa kesilmiş koyu kahverengi saçları düzgünce yana taranmış, sert görünümlü bir muhafız olan Obinna, yollarını tıkamış duruyordu. "Durun!" diye emretti Obinna. "Hiç kimsenin Labirent'e girmesine izin verilmiyor! Çok tehlikeli!" Moana kaşlarını çattı. "Ama mecburuz, Obinna. Duyduğuma göre rüyalarımızı kontrol ediyormuş. Ve Leonardo da Vinci'nin bir zamanlar dediği gibi, 'Yapmanın aciliyeti beni etkiledi. Bilmek yetmez; uygulamalıyız.'"

"Aciliyetini anlıyorum Moana, ama emirler emirdir. Rüya Düzenleyici onu kapattı," Obinna iç geçirdi, ama Moana pes etmedi. "Bir yolu olmalı! Ya herkes rüya görmeyi bırakırsa?" diye haykırdı. Obinna duraksadı, düşündü. "Pekala," diye kabul etti, "ama bu haritayı al. Koridorlar her saat değişiyor. Onsuz sonsuza dek kaybolursun."

Labirentin içinde dişliler vızıldıyor, buhar tıslıyordu. Koridorlar kıvrılıyor ve dönüyor, hangi yöne gideceklerini bilmelerini imkansız hale getiriyordu. Moana parşömene bakarak, "Harita, Büyük Dişlinin arkasında gizli bir geçit gösteriyor," diye duyurdu. Labirentin bir bölümüne güç veren devasa bir mekanizma olan Büyük Dişliyi buldular. "Biliyor muydun Leandro, bu dişliler karmaşık algoritmalara dayanıyor? Rüya hallerimizi kontrol eden dev bir yapboz gibi!"

Birdenbire yer titredi. Gürleyen bir ses yankılandı: "Davetsiz misafirler! Rüya Düzenleyici, Rüya Dokuyucu'ya müdahaleyi yasaklar!" Koridorun bir bölümü çarparak kapandı ve onları içeride mahsur bıraktı. Leandro korku dolu bir sesle, "Sıkıştık!" diye bağırdı. Ancak Moana paniğe kapılmayı reddetti. "Başka bir yol bulmalıyız. Rüya Düzenleyici'nin bizi durdurmasına izin veremeyiz! Rüyalar çok önemli!"

Moana, büyükbabasından kalma ahşap çarkı inceledi. "Harita!" diye haykırdı, "Çarkla eşleşen bir sembol gösteriyor! Bahse girerim bu bir şeyin kilidini açar!" Birlikte, kapalı geçidin yakınında küçük bir açıklık buldular. Moana çarkı dikkatlice yerleştirdi. Bir tık sesiyle duvar kayarak açıldı ve gizli bir geçit ortaya çıktı. "Hadi gidelim," dedi Leandro, "Rüya Dokuyucu'yu tamir etmeliyiz."

Sonunda, sayısız kadranı, kolu ve teli olan devasa bir makine olan Rüya Dokuyucusu'na ulaştılar. Makine düzensiz bir şekilde tekliyor, garip gölgeler saçıyordu. Aniden, holografik bir figür belirdi. "Ben Rüya Düzenleyicisi'yim," diye gürledi. "Müdahale etmeyeceksiniz! Rüyalar zaman kaybıdır!" Ama Moana yerinden kıpırdamadı. "Rüyalar zaman kaybı değil! Onlar bize ilham veren şeylerdir!"

Moana, Düş Dokuyucu'nun kontrol panelinde eksik bir dişli fark etti. "Tahta dişli!" diye fark etti. Titreyen ellerle, onu boş yuvaya yerleştirdi. Düş Dokuyucu mırıldandı, ışıkları sabitlendi ve holografik Düzenleyici titredi, sonra kayboldu. "Çalışıyor!" diye neşelendi Leandro. "Sana rüyaların önemli olduğunu söylemiştim," dedi Moana gülümseyerek, arkadaşına sarılarak.

Gearhaven'da ise vatandaşlar mışıl mışıl uyuyor, rüyaları harikalarla doluydu. "Başardık, Leandro! Rüyaları kurtardık!" Moana gülümsedi. "Evet, ama önemli bir şey de öğrendik," diye yanıtladı Leandro. "İnandığın şeyin arkasında durmak, zor olsa bile, her zaman doğru olan şeydir. Ve bazen, küçük bir tahta dişli dünyayı değiştirebilir!" İkisi de güldü, bulutların üzerindeki şehre bakarak. "Eğer hayal gücü gerçeği yaratıyorsa," diye düşündü Moana, "o zaman, Walt Disney'in bir zamanlar dediği gibi, 'Tüm rüyalarımız gerçek olabilir, eğer onları takip etme cesaretine sahipsek.'"