Lokomotifin İcadı

Winona, yıpranmış deri not defteri bacağına çarparak Arnavut kaldırımlı sokakta seke seke ilerledi. Liman hareketliydi; garip, yıldız ışığıyla çalışan gemiler girip çıkıyor, yelkenleri parıldıyordu. "Bak, Kiran! Dış Halkalar'dan bir kargo gemisi daha geliyor!" diye bağırdı, parlayan yelkenleri olan devasa bir gemiyi işaret ederek. Kiran gülümsedi, Winona'nın sınırsız coşkusunu izliyordu.

"Bu gemiler harika, Winona, ama tüm bu kargoyu nasıl bu kadar hızlı hareket ettiriyorlar?" diye sordu Kiran, gerçekten meraklanarak. Winona durakladı, düşünceli bir şekilde çenesine dokundu. "Acaba bir sürü ağır şeyi aynı anda hareket ettirmenin ilk yolunu kim icat etti?" diye düşündü. "Çok zeki biri olmalı!" Aceleyle eve koşan Winona, heyecanla gözleri faltaşı gibi açılmış bir şekilde yatak odasındaki kitaplığına tırmandı.

Winona, ağır ve parlayan 'İcat Ansiklopedisi'ni raftan çekti ve oda ışıkla dönmeye başladı. "İşte yine başlıyoruz!" diye bağırdı Kiran'a vınlama sesinin arasından. Kitap, tuhaf, erken dönem makinelerinin diyagramlarıyla dolu bir sayfaya açıldı. "Bakalım dünyayı ilk kim hareket ettirdi!" diye bağırdı Winona oda solarken.

Girdap durdu ve Winona ile Kiran kendilerini pis, on dokuzuncu yüzyıl İngiliz kasabasında buldular. Küçük, tekleyen bir buharlı motor kısa bir ray boyunca ilerliyor, birkaç kömür dolu vagonu çekiyordu. "Vay canına! Demek bu ilk lokomotiflerden biri mi?" diye sordu Winona, gözleri faltaşı gibi açılmıştı. Yağlı tulumlu bir adam alnını sildi ve onlara döndü.

"Gerçekten de öyle! Ben George Stephenson," dedi adam gururla, motoru işaret ederek. "Bu benim 'Blücher'ım, 1814'te yapıldı. Otuz ton kömür çekebilir!" Winona defterine hararetle not aldı. "Otuz ton! Bu inanılmaz! Ama çok... yavaş görünüyor," diye gözlemledi, trenin salyangoz hızıyla ilerlemesini izlerken.

"Şimdi yavaş belki," diye kıkırdadı Stephenson. "Ama bundan önce, her şeyi atlar çekiyordu! Sonsuza dek sürüyordu ve bir servete mal oluyordu. Sanayi devrimi daha iyi bir yola ihtiyaç duyuyordu." Kömür vagonlarını işaret etti. "Buradaki bu makine, onu başlatmaya yardımcı oldu. Motorlarım o kadar geliştirildi ki Liverpool ve Manchester Demiryolu, bin sekiz yüz otuzda açıldı ve ilk birkaç hafta içinde on üç bin gelir elde etti."

"Peki ya motor bozulursa?" diye sordu Winona, karmaşık makineye bakarak. Stephenson bilmişçe gülümsedi. "Her zaman zorluklar olacaktır," dedi, "'ama bir kapı kapanırsa, diğeri açılır.' Alexander Graham Bell'in dediği gibi, biz sadece açık kapıyı bulmalı ve icat etmeye devam etmeliyiz!" Bir anahtar aldı ve bir cıvatayı sıkmaya başladı. "Sürekli gelişim, işte anahtar bu."

Birdenbire Linnea panik içinde belirdi. "Winona! Liman girişindeki yıldız ışığı regülatörü sıkıştı! Hiçbir gemi girip çıkamıyor!" diye bağırdı. Winona'nın gözleri fal taşı gibi açıldı. "Ama... nasıl düzelteceğiz?" Kiran, kararlı bir ifadeyle elini Winona'nın omzuna koydu.

Winona not defterini karıştırdı. "Bir dakika! Stephenson bize motorunun ağır yükleri hareket ettirmek için buhar basıncını nasıl kullandığını göstermişti. Belki bu prensibi regülatörü yerinden çıkarmak için kullanabiliriz!" diye bağırdı. Yakındaki bir buhar borusunu kaptı ve sıkışmış dişlileri döndürmek için basıncı kullanarak hızla değiştirdi. Yavaşça, regülatör gıcırdayarak yerine oturdu.

Yatak odasına döndüğünde, İcat Ansiklopedisi hafif bir sesle kapandı. "Limanı tamir etmek için lokomotif prensibini kullandık!" diye zaferle haykırdı Winona. Kiran gülümsedi.