The Lost World — Türkçe okuma

Hikâye başlıkları şimdilik İngilizce görünüyor; hikâyelerin metni Türkçedir.

Edward Malone, Daily Gazette gazetesinin genç muhabiri, huzursuz bir kalple Londra'nın kalabalık sokaklarında yürüyordu. Macera arıyordu, özellikle de hayranlık duyduğu cesur genç kadına karşı değerini kanıtlayacak bir zorluk. O kadın ona, ancak tehlikeli bir yaşam süren, bilinmeyeni yüzüne alan bir erkekle gerçekten ilgilenebileceğini söylemişti. Malone, kendini kanıtlama ihtiyacı hissediyordu; öyle büyük ve tehlikeli bir maceraya atılmak istiyordu ki bu kesinlikle o kadının hayal gücünü yakalardı. Hayal edilemez bir yolculuktan, dünyanın değişmeyi unuttuğu bir yerden söz eden fısıltıları duymuştu ve bunun bir parçası olmak için bir yol bulması gerektiğini biliyordu. Gazeteciliğe duyduğu içgüdü ve romantik umutları onu kentin merkezine doğru ileriye itiyordu; başka hiçbir atamaya benzemeyen bir görev arıyordu.

Malone, Profesör George Edward Challenger'ın çalışma odasına götürüldü. Challenger, zekâsıyla ünlü olduğu kadar müthiş bir öfkesiyle de tanınan bir adamdı. Oda, sayısız kitap ve garip bilimsel aletlerle inliyordu; sahibinin sınırsız ve vahşi zekâsının bir kanıtı gibiydi. Muazzam boylu, gür sesiyle konuşan ve büyük siyah sakalı olan Challenger, Malone'a demir eritecek kadar yoğun bir bakışla baktı. İmkânsız bir yolculuktan, Amazon'un derinliklerinde gizli kalmış ve hâlâ eski çağ yaşamının canlı olduğu bir platöden söz etti. Kanıt olarak, masasına devasa, eski bir kemiği çarptı—Malone'un hiç görmediği türden bir fosil—ve bunu inanılmaz iddialarının tartışılmaz kanıtı olduğunu ilan etti.

Londra'daki kalabalık bir konferans salonunda Profesör Challenger, inanılmaz bulguları oldukça şüpheci bir bilgin topluluğuna sundu. Onlar fotoğraflarını ve kesin yargılarını alay konusu yaptılar, onu bir dolandırıcı ya da deli olduğuna ikna oldular. Ancak Challenger sarsılmaz kaldı ve kendisine yeni bir keşif gezisinde eşlik ederek yanılı olduğunu kanıtlamaya davet ederek herkese meydan okudu. Kalabalıktan, saygın ama ihtiyatlı bir anatom olan Profesör Summerlee ileri çıktı; şüpheleri olsa da bilimsel merakı uyandırılmıştı. Onun yanında, ünlü maceraperest ve büyük av avcısı Lord John Roxton, hayatı cesur işlerle kurulmuş bir adam, katılmaya hazır olduğunu ilan etti. Edward Malone, böyle büyük bir macera beklentisiyle heyecanlanmış, istekle gönüllü oldu ve bilinmeyene doğru yola çıkacak cesur dörtlüyü tamamladı.

Amazon'un kalbine yapılan yolculuk uzun ve yorucu oldu. Haftalar boyunca, ekspedisyon kıvrılan nehirleri takip ederek ve zar zor seçilebilen patikalarda ilerleyerek, yoğun ve boğucu ormanın içinden geçti. Dev ağaçlar başlarının üzerinde yükseliyordu, güneşi kapatıyordu ve hava nem ve görünmeyen böceklerin vızıltısıyla doluydu. Her adım bir zorluk, her dönüş yeni bir engel demekti. Yolculuğun ilk bölümünde deneyim kazanmış olan araştırmacılar, acımasız sıcağa, şiddetli yağmurlara ve yaban hayvanlarının sürekli tehdidine karşı koymak zorundaydı; çoğu zaman Lord John Roxton'ın keskin duyuları ve sağlam eli onları güvende tutuyordu. Tüm bu yorgunluğa rağmen, Profesör Challenger'ın inancı hiç sarsılmadı ve onları kayıp dünyasının vaadine doğru, harita çıkarılmamış vahşi doğanın derinliklerine itti.

Haftalarca süren yorucu bir yolculuğun ardından, nihayet boğucu ormanın içinden çıktılar ve karşılarında inanılmaz bir manzara belirdi: Maple White Diyarı. Önlerinde yüzlerce metre yüksekliğinde, düz tepesi uzak bulutlara kaybolan devasa kayalık uçurumlar yükseliyordu—antik bir kaya kalesi. Gökyüzünde bir ada gibiydi, her taraftan tamamen ulaşılamaz, tıpkı Challenger'ın anlattığı gibi. Umut ve çaresizlik iç içe geçmiş halde, umutsuzca bir çıkış yolu aradılar. Sonunda, cesur bir girişim gerektiren, yalnız ve tehlikeli bir kaya tepesi keşfettiler. İnanılmaz bir yaratıcılık ve takım çalışmasıyla, halatlar ve devrilmiş bir ağaç kullanarak, korkunç boşluğu köprülemesini başardılar ve tırmanışa başladılar. Kendilerini gittikçe yukarıya çektiler, bilinen dünyayı ve tehlikelerini geride bırakarak, yukarıda gizli olan sırları keşfetmeye sabırsızlıkla ilerlediler.

Platoya çıktıktan sonra keşifçiler, milyonlarca yıldır değişmemiş bir dünyada kendilerini buldular. Antik yaşaklarıyla ilk karşılaşmaları geniş, buharlaşan bir bataklıkta gerçekleşti. İhtiyatla yaklaştıkça, dev, deri gibi kanatları olan pterodaktiller, keskin, boğuk çığlıklarla havaya yükseldi; uzun gagaları ve keskin pençeleri korkunç bir görüntü oluşturuyordu. Diğerleri, çarpık eski ağaçlara sessizce tünemiş, garip, zeki gözleriyle birer birer izinsiz girenleri rahatsız edici bir hareketsizlikle seyrediyor, . Bu, Profesör Challenger'ın en vahşi iddialarının korkutucu, nefes kesici bir doğrulaması, yaşayan bir kabus ve bilimsel bir harika bir arada idi. Keşifçiler, uzun süredir soyu tükenmiş sanılan bu yaratıklar bataklık üzerinde uçarken ve süzülürken, hayranlık ve ilkel korkunun karışımı içinde, yalnızca şaşkın bir sessizlikle izleyebildiler. Bu canlı kalıntılar, kayıp bir zamanın tanığı olarak, keşflerinin gerçek tehlikesini onlara hatırlatıyordu.

Platonun derin ve karmaşık ormanlarının içinde, kaşifler dik yürüyen ama vahşi maymun benzeri özellikleri ve acımasız gücünü koruyan ilkel bir maymun-insan topluluğuna rastladılar. Bu tehditkar yaratıklar hazırlıksız olan grubu çabucak yenerek onları esir aldılar ve kaba dallar ve yapraklardan inşa edilmiş ilkel köylerine sürüklediler. Esir tutulan kaşifler, homurtu çıkaran tutsak edicilerinin çevresinde belirsiz ve korkunç bir kaderle karşı karşıya kaldılar. Ancak onların birleşik zekası ve Lord John Roxton'ın hızlı düşünmesi onları uzun süre esir kalmaya bırakmadı. Çevrelerini dikkatle gözlemledikten sonra, tutsak edicilerinin yöntemlerinde kritik bir zayıflık fark ettiler. Cesur bir plan ve çaresiz bir çaba patlamasıyla, maymun-insanların kendi araçlarını ve sürpriz unsurunu kullanarak kayıp dünyanın bu vahşi sakinlerinin pençesinden hızlı ve dar bir kaçışı başarmayı başardılar.

Maymun-insanlardan kurtulduktan sonra, kaşifler gizli bir vadi keşfettiler. Burada ilkel insanlardan oluşan bir kabile yaşıyordu. Bu barışçıl halk, saldırgan maymun-insanların sürekli tehdidi altındaydı. Kaşifler, kabilenin yerleşim yerine yapılan şiddetli bir baskına tanık olunca, sessiz kalmanın mümkün olmadığını anladılar. Profesör Challenger, muazzam fiziksel gücü ve gök gürültüsü gibi sesi ile öncü konumuna geçti. Zekâsı ve cesareti ile yerli halkı harekete geçirdi ve saldırganları geri püskürttü. Lord John Roxton, deneyimini kullanarak kabilenin korunmasında rol oynadı ve maymun-insanları karmaşa içinde geri çekilmeye zorladı. Malone ve Summerlee de çatışmaya katılarak topluluğun savunmasına yardım ettiler. Sonrasında, Aptera adında genç bir kadın, duyduğu minnettarlık ve saygı ile kaşifleri müttefik ve kurtarıcı olarak karşıladı. Böylece iki farklı dünyanın arasında beklenmedik bir bağ kurulmuş oldu.

Yayla üzerindeki olağanüstü maceraların ardından, gezginlerin medeniyete dönüş zamanı gelmişti. Yanlarında şaşırtıcı hikâyeler ve inkar edilemez kanıtlar vardı. Minnettar yerli kabile onlara gizli bir mağara gösterdi – sarp kayalıkların içinden geçen, aşağıya inişin daha güvenli, ama yine de zorlu bir yolunu sunan gizli bir geçit. Son inişe hazırlanırken, cesur bir fikir hepsini sardı: boş elleriyle dönmeyeceklerdi. Büyük çaba ve dikkatle, genç, canlı bir pterodaktili – küçük, deri kanatları olan bir yaratığı – inanılmaz yolculuklarının nihai, tartışılmaz kanıtı olarak yakalamayı başardılar. Bu değerli, çığlık atan yükü güvenli bir şekilde taşıyarak, zafer ve beklentiyle coşkun ruhlarıyla, keşif heyeti bilinen dünyaya dönüş için tehlikeli yolculuğuna başladı. Bilimin temellerini sarsacak olan eşi benzeri görülmemiş bu keşfi ortaya koymaya hazırdılar.

Londra'ya dönen araştırmacılar, inanılmaz bulgularını prestijli Queen's Hall'da sunmaya hazırlanıyorlardı. Hâlâ şüpheci olan seyirciler, beklenti ve inançsızlığın karışımıyla mırıldanıyorlardı. Profesör Challenger, resmi kıyafetleriyle görkemli ve kararlı bir şekilde, dersine başladı ve şaşırtıcı yolculuklarını ve kayıp dünyanın harikalarını güçlü sesiyle anlatmaya başladı. Ama bu şüpheci kalabalık için sadece sözler yetmiyordu. Dramatik bir hareketle, nihai kanıtlarını ortaya çıkardı: çığlık atan bebek pterodaktil! Yaratık, salonun aniden ortaya çıkan ışığı ve gürültüsüne şaşırarak, bağlarından kurtulup kaçtı. Pterodaktil salonda vahşice kanat çırparken kaos patlak verdi ve şaşkın seyirciler panik içinde kaçışmaya başladı. Kargaşa devam ederken bile Challenger sağlam durdu, zaferle dolu ama aynı zamanda bitkin bakışları sahne üzerinde gezindi. Artık dünya, onun kayıp dünyasının varlığını inkar edemezdi.