Twenty Thousand Leagues Under the Seas — Türkçe okuma

Hikâye başlıkları şimdilik İngilizce görünüyor; hikâyelerin metni Türkçedir.

Bin sekiz yüz altmış altı yılında, dünya gizemli bir olayın pençesinde tutuluyordu: dünyanın her köşesinden gelen haberler, bilinen hiçbir balinanın ulaşamadığı kadar büyük ve hızlı bir deniz canavarından söz ediyordu. Gemiler bunun tarafından hasar gördüğünü iddia ediyordu, bilim insanları ise varlığı hakkında tartışıyordu. Fransız deniz biyolog Profesör Pierre Aronnax bu haberlerden derinden etkilenmişti, ancak başlangıçta bunları abartı olarak görmüştü. Oysa Amerikan Donanması bu yaratığı avlamak için güçlü bir firkateyn olan *Abraham Lincoln*'u donatmaya karar verince, Profesör Aronnax bu keşif gezisine katılmaya karşı koyamadı. Bilinmeyen bir türü incelemek için eşsiz bir fırsat olduğuna, belki de hayatının en büyük keşfi olacağına inanıyordu. Büyük gemi bilinmeyene doğru yolculuğuna hazırlanırken, kalabalık liman heyecan ve spekülasyonla çınlıyordu.

Aylar boyunca süren boş arayışların ardından *Abraham Lincoln* sonunda Pasifik Okyanusu'nda gizemli yaratığa rastladı. Iışıl iışıl parlayan devasa bir kütle, inanılmaz bir hızla hareket ediyordu. Fırkateyn saldırıya geçti, ancak 'canavar' yenilmez çıktı. Birden korkunç bir çarpma *Abraham Lincoln*'i sarıştırdı. Müthiş bir şok yaşandı ve gemi şiddetle sallanarak Profesör Aronnax'ı, sadık hizmetçisi Conseil'i ve yetenekli zıpkıncı Ned Land'ı öfkeli, fırtınalı denize fırlatıverdi. Bir parça enkazı tutunarak, yaralı savaş gemisinin uzaklaşıp gidişini, görevinin açıkça bittiğini inanamayarak izlediler. Sonra karanlığın içinden 'canavar' onların yakınında su yüzüne çıktı. Bu canlı bir hayvan değildi, dünyanın hiç görmediği kadar muhteşem, parlak bir denizaltıydı. Onları avlayan şey, onların hapishanesi olmuştu ve bilimsel merakları, anında tehlikenin acı gerçeğiyle yer değiştirmişti.

Okyanusun köpüklü sularından gerçekleştirilen gerilimli bir kurtarışın ardından Aronnax, Conseil ve Ned Land kendilerini olağanüstü bir denizaltı olan *Nautilus*'un içinde buldular. Onları muhteşem bir salona götürdüler; bu oda nefes kesici güzelliği ve lüksüyle, sayısız kitap, paha biçilmez sanat eserleri ve nadir bilimsel aletlerle doluydu. Burada gemi komutanı, esrarengiz Kaptan Nemo ile karşılaştılar. O, yoğun bakışı ve hükmeden varlığıyla bir adamdı; yüzey dünyasından ve onun yasalarından tamamen ayrı olduğunu söylüyordu. Nemo, sakin bir otorite ve sarsılmaz bir bakışla onlara bildirildi: onun sırrını keşfettikleri için asla karaya dönemeyeceklerdi. Artık onun sürekli misafirleri idiler, dalgaların altında hayatlarını yaşamaya mahkûm, onun olağanüstü, kendi isteğiyle seçtiği sürgünün tanıkları. Aronnax, durumlarının gerçek ciddiyetini anlayarak korku ve derin merakın karışımını hissetti.

*Nautilus* gemisinde yaşam garip bir rutine yerleşti. Kaptan Nemo, Profesör Aronnax'ı sık sık özel, ağır dalış kıyafetleriyle okyanus tabanına inanılmaz gezintilere götürürdü. Deniz biyolog olan Aronnax, bu dalışlarda tanık olduğu harikalardan tamamen büyülenmiş durumdaydı. Geniş, nefes kesici mercan bahçeleri arasında yürürdü; bu bahçeler hayal edilebilecek her renkle canlıydı – ateşli kırmızılar, ışıltılı sarılar, derin morlar – ve egzotik balıklar canlı manzara içinde ışıltılı sürüler halinde dolaşırdı. Hiçbir insan gözünün daha önce görmediği derin deniz yaratıklarını gördü; biçimleri tuhaf ve güzeldi, sessiz bir zarafetle hareket ediyorlardı. Nemo bu anlarda neredeyse neşeli görünürdü, alışılmış katılığı yumuşamış, sualtı dünyasına olan derin sevgisini paylaşarak gizli harikalar gösterirdi. Aronnax, bilimsel merakının ilk korkusunun önüne geçtiğini hissetti ve kendisinin nihai bir maceraya tanık olduğunu, yüzey dünyasının sorunlarından çok uzakta, herhangi bir rüyadan daha muhteşem bir dünyayı keşfettiğini anladı.

Nautilus birçok inanılmaz yere seyahat etti, ama hiçbiri kayıp Atlantis şehrinin keşfi kadar şaşırtıcı değildi. Kaptan Nemo denizaltıyı derin, berrak sulardan geçirerek okyanus tabanındaki geniş bir ovaya ulaştırdı; orada eski şehir sessizliğin içinde korunmuş halde yatıyordu. Salonun büyük pencerelerinden bakan Aronnax, muazzam harabeler gördü: bulanık uzaklığa uzanan, çatlamış tapınaklar, görkemli sütunlar, heybetli kemerler ve geniş bulvarlar, hepsi ince bir deniz bitkileri tabakasıyla kaplıydı. Zaman içinde donmuş bir şehir, dalgaların altında yok olmuş bir medeniyete tanıklık eden, ürkütücü ve görkemli bir manzaraydı. Nautilus'un içindeki hava saygıyla dolu bir sessizlikle yüklüydü. Nemo pek konuşmuyordu, ama eski taşlara sabitlenmiş bakışı, kayıp dünyaya karşı derin bir bağlantıyı, yalnızca kendisinin gerçekten anlayabileceği bir tarihi işaret ediyordu.

Nautilus, inanılmaz yolculuğuna devam ederek sonunda Güney Kutbu'nun donmuş çöllerine ulaştı. Kaptan Nemo, başka hiçbir kaşifin başaramadığı bir şeyi gerçekleştirmişti: denizaltısını buz tabakalarının altından dünyanın en dibine götürmüştü. Ancak bu zafer kısa sürdü. Devasa bir buz kütlesi korkunç bir iniltiyle kaymaya başladı ve Nautilus'u ezici ağırlığının altına hapsetti. Hava incelmeye başladı, sıcaklık keskin bir şekilde düştü. Mürettebat çılgın bir aciliyet içinde çalışıyor, buz baltalarıyla buzları kırıyor ve özgürlüğe giden bir yol açmaya çalışıyordu; nefesleri soğuk havada buğu halinde yükseliyordu. Profesör Aronnax, Conseil ve Ned Land, kaygı içinde izliyorlardı. Başlarının üstündeki buzun muazzam basıncı hissediliyordu ve muhteşem gemilerini parçalamakla tehdit ediyordu. Bu, keşfettikleri güzel mercan bahçelerinden çok uzak, onların dayanıklılığının bir sınavı olan tehlikeli bir durumduydu.

Bir gün, tehlikeli sulardan geçerken *Nautilus* gerçekten korkunç bir tehlikeyle karşı karşıya kaldı. Derin denizin yaratıkları olan devasa, korkunç dev mürekkep balıkları şiddetli bir saldırı başlattılar. Muazzam tentakülleriyle geminin gövdesini sıkıştırıyor ve ezme tehdidinde bulunuyorlardı. *Nautilus* şiddetli bir fırtınanın ortasında su yüzüne çıktı ve Kaptan Nemo mürettebatını çalkalanıp duran güverteye çıkarak canavarlarla savaşmaya yöneltti. Ned Land, harpunuyla silahlanmış olarak, tüm gücüyle yaratıklara saldırıyor ve değerli hizmetler sunuyordu. Profesör Aronnax ve Conseil güvenli bir mesafeden izlediler, mürettebatın cesaretine dehşete düşmüş olmakla birlikte hayran kalmışlardı. Okyanusun en korkunç sakinlerinin ham gücüne karşı yapılan acı ve çaresiz bir savaştı bu. Mürettebat inanılmaz bir cesaretle savaştı ve sonunda dev mürekkep balıkları karanlık derinliklere geri itildi.

*Nautilus* yolculuğunu sürdürürken, Profesör Aronnax, Kaptan Nemo'nun daha karanlık bir yüzünü tanıdı. Nemo, yüzey dünyasına karşı derin ve yanıcı bir kin besliyor, geçmişte yaşadığı korkunç bir haksızlıktan kaynaklanan acı taşıyordu—bu acı onun tüm varlığını şekillendirmişti. Bir gün Aronnax, Nemo'nun *Nautilus*'u yüzey savaş gemisini etkisiz hale getirmek için nasıl manevra yaptığını ağır bir kalple izledi. Denizaltı kesin bir hareketle ilerlerken, Nemo'nun gözlerindeki soğuk, hesaplanmış intikamı gördü. *Nautilus* güçlü ve görünmez bir darbe indirerek düşman gemisini çaresiz bıraktı; gemi hareketsiz kalarak mahsur kaldı. Hiç kimse açıkça hayatını kaybetmedi, ama bu eylem Nemo'nun insanlığa karşı kendi kendine dayattığı savaşın ürkütücü boyutunu ortaya çıkardı—bir savaş ki, yas ve acımasız bir intikam arzusuyla yönlendiriliyordu. Aronnax derin bir üzüntü hissetti; kendi acılarına tutsak olmuş bu parlak insanın trajedisini anlayarak.

Profesör Aronnax, Conseil ve Ned Land, tanık oldukları inanılmaz harikalarına rağmen, *Nautilus*'tan kaçış hakkında uzun süredir tartışıyorlardı. Kaptanın karanlık ruh halleri ve giderek artan intikam hareketleri, özgürlüklerinin en önemli şey olduğuna onları ikna etmişti. Her zaman pratik çözümler bulan ve karaya dönmek için sabırsız olan Ned Land, denizaltıya bağlı bir tekneye açılan küçük bir ön odayı keşfetmişti; bu, yüzeye ulaşmanın olası bir yoluydu. Bir gece, karanlığın örtüsü altında ve özellikle çalkantılı bir denizde, üç adam zamanlarının geldiğine karar verdiler. Birkaç eşyalarını sessizce topladılar, kalpleri korku ve çaresiz bir umudun karışımıyla çarpa çarpa atıyordu. Plan tehlikeli ve tehlikelerle doluydu, ama yüzey dünyasına ve eski yaşamlarına dönme düşüncesi direnmek için çok güçlüydü. Bunun gerçek özgürlük için tek şansları olduğunu biliyorlardı.

Kaçış teknelerini suya indirmeye hazırlanırken, *Nautilus* Norveç kıyılarının açıklarında bulunan korkunç bir girdap olan Maelstrom'un dehşet verici kucağına yakalandı. Denizaltı bir oyuncak gibi fırlatılıyor, çalkantılı girdabın içinde çılgınca dönüyordu. Kargaşanın ortasında Aronnax, Conseil ve Ned Land güverteden küçük teknelerine atıldılar. Tekne hemen öfkeli akıntılar tarafından sürüklendi. Üç adam hayatları için sımsıkı tutunurken, küçük gemi dalgaların darbeleriyle çalkalanıyordu. Dönen sis ve köpüğün içinden, harika *Nautilus*'un gittikçe hızlanarak döndüğünü, sonra gürültülü sularla yutulup gözlerinden sonsuza dek gözlerinden kaybolmadan önce bir son kez görebildiler. Bitkin ama canlı olan üç adam sonunda kayalık, ıssız bir sahile vurdu. Bir mucize sayesinde kurtuldular. Kaptan Nemo'nun ve inanılmaz denizaltısının kaderi, derin okyanusun bir sırrı olarak kaldı.